Welkom bij
Moderne landbouw
!
Ontsnapt en loslopend vee komt veel voor op werkende boerderijen en ranches. Soms kan een beestje dagen, weken en zelfs maanden op de vlucht blijven om gevangenneming te ontwijken voordat het uiteindelijk in het nauw wordt gedreven en terugkeert naar zijn schuur. Op welk punt veranderen deze binnenlandse weglopers van status van ontsnapte naar verwilderde?
Ontsnapt vee kan hinderlijk zijn voor eigenaren van onroerend goed. Als een groep dieren verwildert, escaleren de problemen met grote eigendoms-, milieu- en gezondheidsproblemen voor mensen en huisdieren. | Foto door Julia Bayly Hoewel er geen algemene wettelijke definitie bestaat voor wild vee, wordt algemeen aanvaard dat elk gedomesticeerd dier dat zelfstandig kan overleven en zich kan voortplanten zonder menselijke tussenkomst, verwilderd is.
“Eén los dier is niet wild”, aldus Colt Knight, natuurspecialist bij de University of Maine Cooperative Extension. “Maar zodra ze het op eigen kracht kunnen redden, worden ze als wild beschouwd [en] dat kan gebeuren binnen één generatie na hun ontsnapping.”
De twee beste voorbeelden van wild vee in de Verenigde Staten zijn volgens Knight varkens en paarden.
“Technisch gezien zijn er geen ‘wilde’ paarden in de VS”, zei Knight. “De paarden die wij ‘wild’ noemen zijn eigenlijk wilde afstammelingen van gedomesticeerde paarden die hier honderden jaren geleden werden geïntroduceerd.”
Terwijl wilde paarden bewonderde symbolen van het Amerikaanse Westen zijn geworden, worden de wilde varkens grotendeels gezien als gewas- en ecosysteemvernietigend ongedierte.
In New England veroorzaken wilde afstammelingen van ooit gedomesticeerde Euraziatische zwijnen die in de 19e eeuw werden geïntroduceerd grote schade in New Hampshire en Vermont, volgens federale natuurbeschermingsfunctionarissen.
“Ja, het is zorgwekkend als deze varkens zich in het landschap bevinden”, zegt David Alloben, staatsdirecteur van de natuurbeschermingsdiensten van het Amerikaanse ministerie van Landbouw in New Hampshire en Vermont. “Ze vernietigen veel natuurlijke hulpbronnen en kunnen gewassen vernietigen.”
Er zijn populaties wilde varkens in New Hampshire en Vermont, maar tot nu toe is er geen enkele naar Maine of Massachusetts verhuisd. Maar volgens Knight zou het slechts een kwestie van tijd kunnen zijn voordat ze dat doen.
“De koude winters in Maine hebben ze tot nu toe buiten de deur gehouden”, zei Knight. “Maar [varkens] zijn een opmerkelijk flexibel dier en ik ga ervan uit dat ze hier mettertijd zullen zijn [en] als ze aankomen, zal het niet lang duren voordat ze een serieus probleem worden in de staat.”
In Massachusetts beweert de USDA dat er nog geen wilde zwijnen in de staat voorkomen, maar in 2008 werd een vermoedelijk wild zwijn aangereden door een auto langs Route 2. Het is dus mogelijk dat de dieren uiteindelijk ook die staat zullen bevolken.
Waar de wilde zwijnen ook naartoe gaan, volgen volgens ambtenaren problemen.
“Door rond te wroeten veroorzaken de varkens grote erosie die kreken en andere watersystemen beschadigt,” zei Alloben. “Ze verscheuren grasmatten, gazons en gewassen [en] voeden zich met en vernietigen natuurlijke en bedreigde planten- en diersoorten.”
De varkens zijn alleseters en hebben een hongerige eetlust en eten vrijwel alles, zei Alloben, inclusief de eieren van op de grond nestelende vogels en de eieren en jongen van schildpadden.
"Ze kunnen veel eten, en dat doen ze ook", zei Alloben. “Ze eten zelfs reekalfjes.”
Dan zijn er nog de ziekten die de varkens met zich meedragen.
“Wilde varkens dragen dertig ziekten en parasieten met zich mee die schadelijk zijn voor mens en vee”, zegt Alloben. “Dingen als trichinose en pseudorabiës bijvoorbeeld.”
Pseudorabiës is een varkensziekte die runderen, schapen, geiten, honden en katten kan treffen. Het is een besmettelijk virus dat voortplantingsproblemen en ademhalingsproblemen veroorzaakt en de dood tot gevolg kan hebben.
De wilde zwijnen kunnen zich ook zeer goed voortplanten, waarbij één vrouwtje twee tot drie nestjes per jaar kan baren van wel een dozijn biggen elk.
In New Hampshire hebben de wilde zwijnen geen legale wildstatus en worden ze beschouwd als ‘ontsnapt wildbezit’. Als zodanig mag er op ze worden gejaagd met toestemming van de eigenaar van het terrein waarop de varkens rondzwerven.
In Vermont worden de wilde zwijnen beschouwd als hinderlijke dieren en mogen er op worden gejaagd en gedood in overeenstemming met de wetten inzake hinderlijke dieren van die staat.
Als een wild zwijn in het nauw wordt gedreven of wordt bedreigd, kan het zichzelf agressief verdedigen, zei Alloben, verwijzend naar de scène in het klassieke boek en de film ‘Old Yeller’ waarin het titelpersonage – een Black Mouth Cur-hond – een kudde aanvallende varkens verdrijft.
‘Ik raad niet aan om er één te benaderen,’ zei Alloben. “Maar de meeste [wilde] varkens zullen wegrennen als ze jou het eerst zien.”
Iedereen die een wild zwijn ziet, wordt aangemoedigd om dit te melden aan het USDA-natuurkantoor van de staat, zei Alloben.
